| पायंडल मारती |
|| पांढरीची वाट ||
पंढरपूर सायकल वारी करायचे हे माझे आणि गुणवंत चे दोन वर्ष्या पूर्वी ठरले होते. पण माझ्याकडे सायकल नव्हती म्हणून मी निलेश ची सायकल घेऊन आलो. सायकल चालवण्याचा सराव सुरु केला. आम्ही रविवारी 40 ते 50 किमी सायकल चालवायला सुरुवात केली. एका रविवारी शेवाळवाडी-चौफुला - मोरगाव - जेजुरी - सासवड -शेवाळवाडी अशी 154 किलोमीटर ची राईड केली. त्याच बरोबर आम्ही रनिंग चा पण सराव करत होतो. आम्ही मांजरी स्टड फार्म ते फुरसुंगी 5किलोमीटर जात होतो जाऊन येऊन रोज आम्ही 10 किलोमीटर माझे आणि गुणवंत चे 15किलोमीटर होत होते. आम्ही रनिंग करत असताना मांढरे साहेबांची आणि डॉक्टर भोसले साहेबांची ओळख झाली. आम्ही एकत्र रनिंग करू लागलो. आम्ही बऱ्याच मॅरेथॉन एकत्र पळालो. देशातील सर्वात कठीण अल्ट्रा मॅरेथॉन SRT 2022 (सिंहगड राजगड तोरण ) नाव नोंदणी केली आणि प्रवेश घेतला आणि पूर्ण केल्या.
हे करत असताना आमचे पंढरपूर सायकल वारी चे स्वप्न आम्ही डॉक्टर साहेब आणि मांढरे साहेबांना सांगितले आणि ते पण तयार झाले. 11 डिसेंबर ला SRT ची मॅरेथॉन पूर्ण करून थोडे दिवस सायकलिंग चा सराव करायचा आणि नवीन वर्ष्याच्या दुसऱ्या रविवारी म्हणजे 8 जानेवारी 2023 या दिवशी जायचं ठरले आणि त्या प्रमाणे सर्व तयारी केली. आणि 8 तारखेला आम्ही पंढरपूर वारी चे पाहिलेलं स्वप्न पूर्ण केले. याचं वर्णन श्री सुनिल मांढरे साहेबांनी खुप सुंदररित्या त्यांच्या शब्दा मध्ये केले आहे ते खालील प्रमाणे क्रमशः....
मी श्री सुनिल मांढरे, माजी सैनिक व कर सहायक, वस्तू व सेवा कर कार्यालय पुणे. दिनांक ०८/०१/२०२३ हा माझ्या आयुष्यातील एक अविस्मरणीय दिवस! अविस्मरणीय यासाठी की 2017 साली भारतीय सैन्य दलात 27 वर्षे व 3 महिने सेवा करून स्वेच्छानिवृत्ती घेऊन 11 ऑगष्ट 2017 ला GST विभागात बांद्रा कार्यालयात कर सहायक म्हणून नियुक्त झालो. एक वर्षातच 2018 ला बदली पुणे कार्यालयात झाली. पण दुर्दैवाने पुण्यात येण्याच्या एक महिना अगोदर ट्रेन मध्ये प्रवास करताना उजव्या पायाच्या ligament ला injury झाली आणि पुढील 4 ते 5 महिने बैसाकीचा (कुबड्या) सहारा घेऊन चालावे लागले अक्षरश कधी कधी असे वाटत होते परत आपण नॉर्मल पणे चालू शकू किंवा ड्राईव्ह करू शकणार का. पण आयुर्वेदिक उपचार व इच्छाशक्ती च्या जोरावर त्यावर मात केली व हळू हळू चालायला लागलो. एक वर्ष झाले मी राहत असलेल्या ठिकाणी मॉर्निंग वॉक ला जात होतो त्यावेळेस दोन मित्र श्रीयुत गुणवंत गायकवाड, प्राथमिकचे शिक्षक व रामदास लावंड, नामवंत आर्किटेक्ट यांची गाठ भेट झाली. त्यांनी मला धावण्यासाठी प्रोत्साहित केले पण ligament injury मुळे थोडे दिवस हलके हलकेच धावत होतो पण काही त्रास जाणवला नाही आणि मग 1,2,5,10 असे करत 21 किमी पर्यंत मजल मारली आणि मागील वर्षात SRT सह 21 km च्या 5 half मॅरेथॉन धावलो आणि त्याही 2 तास 20 मिनिट मध्ये. त्याचबरोबर मधी आधी सायकलिंग व ट्रेकिंग चालू होते. मधल्या काळात डॉ. दत्तात्रय भोसले आमच्या ग्रुप मध्ये जॉईन झाले. आणि शारीरिक तंदुरुस्ती बाबत माननीय राज्यकर उपायुक्त डॉ. राजेंद्र कुऱ्हाडे साहेब, राज्यकर अधिकारी अप्पासाहेब रोंगे व राज्यकर निरीक्षक प्रदीप गांगरडे सर यांचे मार्गदर्शन व सल्ला नेहमीच पाठीशी होता. गेल्या वर्षांपासून मनात असलेली इच्छा ती म्हणजे पंढरपूर वारी सायकल ने करायची, मनाने माझ्याही नकळत घेतलेले आव्हान शेवटी त्या दिवशी पूर्ण झाले तो दिवस ८ जानेवारी २०२३.
मांजरी, हडपसर ते पंढरपूर तब्बल २०४ कि.मी. ची सायकल राईड माझे ग्रुपच्या वरील तीन मित्रांसोबत सहजपणे अतिशय खेळीमेळीच्या व आनंददायी वातावरणात पूर्ण केली.
१५ दिवसांपूर्वी आम्ही जाण्याची तारीख निश्चित केली आणि पण डिसेंबरचा शेवटी चा आठवडा सुट्ट्या मध्ये गेला मग फक्त एकच आठवडा शिल्लक राहिला. त्यामध्ये 3-4 राईड मस्तानी तलावाच्या व पाटस टोल नाका बॅक अश्या केल्या. आमच्या सोबतीला गुणवंत गुरुजी होते ज्यांच्या कडे पंढरपूर व तुळजापूर राईड चा मोठा अनुभव होता. तसेच आमच्या टीम चे नेतृत्व श्रीयुत रामदास लावंड सर करत होते. त्यांनी राईड साठी लागणाऱ्या साहित्याची, सुरक्षितेची व सर्व तांत्रिक बाबींची माहिती अगोदरच दिली त्याप्रमाणे ७ तारखेला आवश्यक सहित्याची जमवाजमव झाली.
ठरल्याप्रमाणे ८ तारखेला सकाळी 2 वाजता उठलो, पण आदल्या रात्री प्रवासाच्या उत्साहाने 11.30 - 12 वाजेपर्यंत झोप लागली नाही. आणि अगदी तुटपुंजी 2 ते 2.30 तासांची झोप झाली. स्नान व सर्व प्राथमिक विधी उरकून, चहा घेऊन 3 वाजता गणरायाचे नामस्मरण करून घराबाहेर पडलो व ठरल्या ठिकाणी पोचलो पण सर्व मंडळी गोळा होता 3.30 वाजले. 2-4 फोटो घेऊन व गणपती बाप्पा तसेच शिवरायांचे नाव घेऊन प्रवासाला सुरुवात केली.
गुरुजींना लॉंग राईड चा अनुभव होता त्यामुळे मी त्यांना सोडायचे नाही असे ठरवले होते त्यांनी अगोदरच सर्वाना सांगितले उन्हाच्या अगोदर बरेच अंतर कापायचे पण पाटस नाका येता येता सकाळचे 5.30 वाजले होते आणि आता गुरुजीदेखील नजरेआड झाले होते. पण मनाने कच खाली नाही व पेडल मारत राहिलो आता जवळ जवळ 80 किमी अंतर कापले होते. मी टीम कॅप्टन ला फोन केला तर ते बोलले आपण भिगवनला ब्रेक घेऊ. ठरल्याप्रमाणे गुणवंत गुरुजी सर्विस रोड ने खाली थांबले पण मला कळलेच नाही मी पुलावरून पुढे गेला पण 3-4 किमी जाऊन देखील गुरुजी दिसत नव्हते. मग मात्र आहे तिथेच थांबलो व पुन्हा एक दुसऱ्याला फोन करून सर्वजण एकत्र झालो. पुढे 2-3 किमी वर श्री व्हेज मध्ये नाष्ट्यासाठी थांबलो. गरम गरम उतापाबरोबर डॉक्टरनी आणलेल्या गूळ व शेंगदाणे पोळीचा आनंद घेतला व 9.30 वाजता पुढील प्रवास चालू केला पण दरम्यान कॅप्टनची सायकल खराब झाली पण कशे बशे तरी 11.30 वाजेपर्यंत इंदापूर गाठले व सायकल दुरुस्त करून घेतली व पुढचा प्रवास सुरु झाला. 8-10 किमी पूढे गेले असता माझी सायकल पंक्चर झाली. गुरुजी 2 किमी पुढे होते त्याना परत माघारी बोलवले कारण तेच आमचे टेकनिशीयन होते. 500 मि अंतरावर पेट्रोल पंप पाहून सायकल चा पंक्चर काढला व तिकडेच बसून बरोबर घेतलेला सुका मेवा काज, बदाम, किसमिस, खजुराचे लाडू, चिक्की व शेंगदाणे याची न्याहारी केली तिकडे आमचा 1 तास गेला.
लगेच आम्ही पुढच्या प्रवासाला निघालो. आता मात्र गुरुजी व डॉक्टर पुढे निघून गेले व मी आणि कॅप्टन पाठी राहिलो. ठरल्याप्रमाने टेम्बुरणीवरून राईट टर्न घेयचा होता पण मी अगोदरच वळलो त्यावर टीम कॅप्टन थोडे नाराज झाले पण चूक लवकरच सुधारली आणि एकदाचा पंढरपूर EXIT चा रोड आला. टीम कॅप्टन खूप थकले होते मग आम्ही राहिलेला सुका मेवा व उसाचा रस घेतला व मार्गस्थ झालो. 2 किमी गेलो तर परत एकदा माझी सायकल पंक्चर झाली आता मात्र तळपणारा सूर्य देवता व थकलेले शरीर यामुळे परत पंक्चर काढण्यात वेळ घालवण्यापेक्षा स्पेयर ट्यूब बदलणे सोयीस्कर समजून ट्यूब पटकन बदलली. पण आता मात्र माझे मनोबल खचले की सायकल परत पंचर झाली तर काय करणार कारण होती ती ट्यूब देखील use केली होती. मग सायकल टेम्पोत टाकून जायचे ठरविले आणि तसेच झाले असे वाटले म्हणून उतरून पाहिले तर हवा होती. मग मात्र जीवाच्या आकांताने पेडलिंग चालू केले आणि शेवटचा 40 किमी चा टप्पा एक दमात पार करून ठीक 5 वाजता पंढरपूर गाठले. डॉक्टर व टीम कॅप्टन 10-15 मिनिटात आम्हाला जॉईन झाले. सर्वात प्रथम पांडुरंगाचे दर्शन घेतले व चंद्रभागेच्या तीरावर गेलो आणि 204 किमी सायकल प्रवास करून पंढरपूर वारी सार्थ झाली.
मन एकदम प्रसन्न व प्रफुल्लीत झाले.दिवसभराची दमणूक, कंटाळा अन् शीन कधीच निघून गेला. व संध्याकाळी 7 वाजता सायकल्स टेम्पो ट्रॅव्हलर मध्ये ठेवून परतीच्या प्रवासाला सुरुवात झाली. रात्री 1 वाजता सर्वजन आपापल्या घरी पोहोचलो. ते देखील पुढच्या अंबाबाई दर्शनाच्या म्हणजेच कोल्हापूर राईडचा संकल्प करुनच.
धन्यवाद!!!
श्री. सुनिल मांढरे, कर सहायक 🚲🚲
